كه به طبع رسيده ، يكى « درر الفوائد » در اصول و ديگرى « كتاب صلوة » است و ظاهرا غير از اين دو تأليفى ندارند . آثارش تعمير مدرسهء فيضيه و ساختن فوقانىهاى آن و تشكيل كتابخانهء مدرسهء مزبور و تأسيس « بيمارستان سهاميه » از ثلث مرحوم سهام الدوله تويسركانى است « 1 » آقا سيد عبد اللّه رضوى ، از بزرگان علماء و سادات سلسلهء جليلهء رضويه قم است . سلسلهء نسب و اجازه‌اش را در سنگ قبرش نوشته‌اند . در ابتداء جوانى رخت به نجف كشيد و در آن شهر بر علماء اعلام خصوصا شيخ راضى عرب و مرحوم حاج ميرزا حبيب اللّه رشتى قدس سر هما تلمذ نمود ، تا از حضيض تقليد به اوج اجتهاد مرتقى شده ، و در سنهء 1288 مجازا به قم مراجعت نمود ، و در مسجد امام حسن عليه السّلام اقامهء جماعت مىفرمود . در شهر قم رياستى بزرگ داشت و قريب چهل سال مشغول ترويج شريعت و رفع مرافعه و قضاوت بود ، تا در ماه ربيع الاول سنهء 1333 در سن هشتاد و چهار سالگى به دار بقا خراميد ، قبر شريفش در شيخان بزرگ قم متصل به قبر ابو حرير است . ميرزا عليرضا قمى ، بن محمد بن كمال الدين حسينى ، والد ماجد مرحوم حاج سيد جواد از تلامذهء مرحوم ميرزا ابو القاسم قمى صاحب قوانين و از قرارى كه ولد ارجمندش مرحوم مزبور نوشته است محل اعتماد و ارجاع فتاوى و محاكمات از طرف مرحوم صاحب قوانين بود و مثل فرزند سعادتمندش در اجراء احكام شرع مبين از ملامت لائمين انديشه

--> ( 1 ) - مرحوم آيت اللّه حائرى در سال 1332 هجرى به دعوت مرحوم حاج آقا اسمعيل عراقى وارد اراك و مدت هشت سال در آن شهر اقامت نموده و مشغول تدريس و رسيدگى به امور مسلمين مىشوند ، سپس در سال 1340 براى تحويل حمل ايام نوروز را به زيارت حضرت معصومه عليه السلام وارد قم شده در منزل مرحوم حاج شيخ مهدى پائين شهرى اقامت مىورزند . در آن موقع مرحوم حاج شيخ محمد سلطان الواعظين از وعاظ نامدار تهران ، كه به زيارت آمده بود چون مىبيند مردم اصرار دارند آن مرحوم را نگاه دارند ، در منابر دربارهء لزوم اقامت آن مرد بزرگ داد سخن داده و سرانجام با اصرار مرحوم حاج سيد حسين متولىباشى توليت حرم حضرت معصومه ، و مرحوم حاج ميرزا محمد ارباب ، و مرحوم آيت اللّه فيض ، و حاج شيخ مهدى پائين شهرى ، و مرحوم حاج شيخ محمد تقى بافقى يزدى ، و مرحوم حاج ميرزا محمود روحانى و ساير علماء و افراد مؤثر و علاقه‌اى كه عموم ساكنين قم و زوار آن سال ابراز مىداشتند ، مرحوم حاج شيخ استخاره مىكنند و اين آيه مىآيد : اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هذا فَأَلْقُوهُ عَلى وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيراً وَ أْتُونِي بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعِينَ » . ناگزير در قم اقامت نموده و بعد از اطلاع بقيهء اصحاب آن مرحوم كه در اراك بودند به قم آمده توطن اختيار مىكنند ، و بدين‌گونه با همت والاى آن آيت عظماى حق شالودهء حوزهء علميه قم ريخته مىشود ، و در مدت شانزده سال در سايهء لياقت و كفايت و حسن تدبير و اخلاق كريمه و فضائل عاليهء آن مرحوم ، بيش از هزار نفر از طلاب علوم دينى و فضلا و دانشمندان در قم گرد مىآيند و از انفاس قدسيهء آن بزرگ مرد علم و دين بسيارى از آنان به مقامات شايسته و مدارج عاليهء علمى و عملى نائل مىگردند و برخى از آنان نيز امروز از مراجع بزرگ و فقهاى عالىمقام به شمار مىروند . ( د )